Happy new year

Happy new year

Zo tegen het einde van december word ik altijd wat melancholisch. Niet in de laatste plaats omdat ik het woord melancholisch gewoon heel mooi vind. Me-lan-cho-lisch. En het is leuk om uit te spreken. Maar daarnaast gaat het bijna als vanzelf dat ik het afgelopen jaar in vogelvlucht aan me voorbij laat komen.

December telt nog precies twee dagen. Weer een jaar voorbij. En omdat er ooit is bedacht dat er twaalf maanden in een jaar zitten, en wij december als laatste maand van het jaar hebben aangewezen, word ik precies tegen het einde van december dus melancholisch.

Het had net zo goed eind januari kunnen zijn trouwens. Of april.

Maar goed, is tijd niet het enige wat daadwerkelijk meetbaar is gemaakt, en het enige wat ons is gegeven?

Voordat ik hier nog uren door filosofeer over tijd en de meetbaarheid van onze uren, dagen en maanden, sta ik graag even stil bij wat voor een jaar dit eigenlijk was.

Lifegoals

Als ik terug kijk ging het soms zo intens snel voorbij. Was het gisteren niet nog zomer? En lag het land laatst nu echt plat door een paar centimeter sneeuw? De afgelopen week ben ik de dagen kwijt en leef ik op gevoel. Kan dat überhaupt? Of zouden we dat misschien sowieso meer moeten doen?

Ik zei toch, melancholisch..

Als ik mijn jaar naast mijn lifegoals-lijstje leg kan ik een aantal zaken afstrepen, waarbij het schrijven van mijn eerste boek met stip op nummer éen stond. Wat zeg ik, het was een droom die uit kwam, inclusief droomuitgever. Sure, het was soms echt wel een struggle, want ik wilde naast schrijven ook alle andere dingen blijven doen die ik normaal doe. Dat bleek soms lastiger dan gedacht maar een week bij mijn ouders in Frankrijk maakte alles goed. Daar schreef ik mijn boek af, en inmiddels ligt de tekst bij mijn redactie. Geloof me, het schrijven is deel éen, nu de rest nog. Ik kan serieus niet wachten tot het april is en jij het boek in handen hebt.

(Pre-orderen kan nog trouwens! Klik dan even hier)

Team Fannetiek

Dit jaar zette ik ook mijn online coaching op poten met behulp van een eigen app en sindsdien is Team Fannetiek continue gevuld met uiteenlopende jonge, sterke vrouwen. Allemaal met hun eigen doelen en verhalen en allemaal even awesome. Op de pagina Succesverhalen lees je meer over een aantal van mijn toppers. Ik ben een heel trotse coach en in 2018 breid ik mijn coaching dan ook uit. Hierover lees je snel meer op Fannetiek.nl.

Mocht je zelf goede voornemens hebben op het gebied van een gezonde lifestyle, een bijpassende shape en vooral een healthy mindset, en hier hulp bij kunnen gebruiken in de vorm van een coach, check dan zeker even deze pagina. Er zijn nog een (beperkt) aantal plekken over voor januari.

De volwassen fitgirl

En alhoewel het op Fannetiek.nl misschien iets stiller was dan gebruikelijk dit jaar (iets met een boek schrijven), heb ik toch mijn best gedaan weer fijne artikelen te schrijven voor je. Hier en daar wat serieuzer dan toen ik net begon, maar goed, in de vier jaar dat ik schrijf op mijn blog ben ook ik wel serieuzer geworden. Je bent nooit uitgeleerd, en ook de afgelopen twaalf maanden ben ik weer wijzer geworden. Denk ik.

Als ik terugkijk op 2017, merk ik dat ik voor het eerst in 32 jaar iets meer rust in mijn onrustige hoofd en lijf heb gevonden. Ik heb mijn ‘moet-stem’ vaker stil weten te krijgen en weet nu dat niet alles móet, maar dat het ok is als ik een dag precies niets uitvoer. Ik houd niet van stilstaan en word onrustig van te veel rust, maar ik leerde dat net even iets vaker naar mijn lijf luisteren beter werkt dan altijd maar doordrammen. Misschien wordt de fitgirl wel volwassen. Zoiets.

Nieuw jaar

2017 voelt voor mij als een soort start up naar 2018. Een moment van stilte voor de storm. Ik voel me – meer dan ooit – klaar voor de toekomst. Mijn toekomst.

Ik heb ontzettend gelachen dit jaar, soms heel hard gehuild, ik heb veel goede keuzes gemaakt en ik heb gestruggeld met andere keuzes. Ik heb voor eens en altijd geleerd te luisteren naar mijn lichaam, mijn hoofd maar vooral mijn hart. En dat zit er al 32 jaar nooit (lang) naast.

Afgelopen week maakte ik een hike en kwam ik aan het einde van de dag uit op 21.000 stappen. Moe en voldaan maar met zere voeten kwam ik thuis van een tocht die langer werd dan vooraf gepland. En eenmaal in bed bedacht ik mij dat dat misschien wel het geheim is van een fit lijf en een gelukkig en (most) healthy leven: niet iedere dag 20.000 stappen zetten, maar streven naar 10.000 stappen per dag. Niet alles in een keer geven, maar doseren. Niet alles of niets, maar voor altijd.

Dag in dag uit maken we keuzes, praten we tegen onszelf, maken we afwegingen of we links- of rechtsaf moeten gaan en stellen we onszelf vragen. Blijf dat vooral doen. Ook in het nieuwe jaar.
Blijf bewust van jouw inner voice, sta eens vaker stil bij wat het is dat je aan het doen bent, of je nog vooruit gaat, in welke vorm dan ook en waarheen dat leidt. Is dat de goede richting? Is dat jóuw goede richting?

Ik weet in ieder geval zeker dat ik dat in 2018 ga doen. Meer dan ooit.

Want niets staat ooit echt stil, en alles blijft in beweging. Dit is jouw tijd.

Dit is mijn tijd.

Lieve lezer, supporter en volger van Fannetiek.nl: thanks a million.
Dankjewel voor alle steun en lieve woorden, die ik al vier jaar van jou ontvang.

Happy New Year. Let it be a good one.

xoxo

Anne

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Share on TumblrPin on PinterestEmail this to someone