Over Barbies en Barbells: waarom?

Over Barbies en Barbells: waarom?

Ik denk dat het een slim idee is om mijn eerste blog te wijden aan het feit waarom ik mee wil doen met een fitnesswedstrijd. En waarom ik er over wil schrijven. Allereerst wil ik iedereen geruststellen. Ik word geen brede Hulk, ik zal niet doorslaan (tot circa zes weken voor de wedstrijd) en nee, ik ga niet aan de anabolen. Beloofd. Echt. Heus.

Het eerste wat mensen vragen – als ik ze vertel dat ik vijf of zes keer per week train en mijn maaltijden bestaan uit veul eiwit en een beetje koolhydraten – is waarom. De volgende vraag heeft dan meestal betrekking op allerlei zaken die ik dan niet meer ‘mag’ of juist ‘moet’.  Deze laatste vragen worden gecombineerd met hoog opgetrokken wenkbrauwen, een niet-begrijpende blik en soms een afkeurende ondertoon in hun vragen. Geeft niets. Ik leg het met alle liefde uit. Als je het daarna nog steeds niet begrijpt of niet wil begrijpen, is dat ook niet erg. Dan heb ik in ieder geval mijn best gedaan. De meeste die mij een beetje kennen weten dat ik toch wel door ga met wat ik doe.

Afijn. Waarom fitnessmodel en waarom mee doen aan een wedstrijd. Ik denk dat ik me al zo’n twaalf jaar binnen de muren van sportscholen begeef. Door verhuizingen heb ik zo’n tien sportschoolabonnementen versleten en ben ik gelukkig nu bij een hele fijne terechtgekomen (Arendse Health Club in Kerkdriel). Ik hou van de brakke bankjes in de kleedkamers, de lockers waar iedereen een eigen slotje heeft en de glimmende apparaten in de zaal. En natuurlijk, het krachthonk. De sportschool waar ik train heeft een vrij klassieke verdeling: dames op de cardioapparaten en de heren bij de gewichten. De heren, en ik. Bijna iedereen kent mij ook en weet waar ik voor train. Er wordt amper nog opgekeken als ik met m’n blonde haren kom binnenstormen en me stort op de dumbells. Wel zo prettig.

Na jaren fanatiek – en ook periodes minder fanatiek – en met veel plezier te hebben getraind (lees: rondjes cardio en een lesje BodyPump en Zumba), wilde ik meer. Ik merkte aan mijn lichaam dat ik aanleg heb voor krachttraining en ik haalde er veel energie uit. Nu moet je weten dat ik geen fijn gebouwd poppetje ben en dus heus wel wat aan kan. Het is een kicken gevoel als je steeds wat meer gewicht kan pakken en merkt dat je lijf steeds meer aan kan. Daar wilde ik het fijne van weten. Ik dook in de wereld van krachttraining, aangepaste voeding en verdiepte me in onderzoeken naar de zin en onzin van gezonde voeding en supplementen. Nu kan ik meteen vertellen dat dat onbegonnen werk is en de gehele voedingsindustrie zichzelf tegenspreekt en haar stellingen met harde hand verdedigt. Daarover later meer.

Tijdens mijn onderzoek kwam ik terecht op (voornamelijk Amerikaanse) pagina’s van gigantisch gespierde mannen en armen zo groot als jouw en mijn hoofd. Maar ik kwam óók terecht op pagina’s die gingen over vrouwen. Mooie, gespierde vrouwen. Geen enge gespierde vrouwen met lichaamsbeharing en wie-weet-wat allemaal meer, maar sportieve vrouwen die leven volgens een vrij strak voedings- en trainingsprogramma en die een schitterend figuur hadden. Veel deden mee aan wedstrijden (wederom Amerika) en vertegenwoordigden daar verschillende categorieën in de bodybuildingscene. Eén categorie sprak me het meest aan; bikini fitness. En ook in Nederland is die scene groeiende. Gestaag, maar de interesse is er. Toen ik verder ging zoeken bleek dat de Nederlandse fitnesswereld groter was dan ik dacht en zo stuitte ik op de FlexCup.

Om een lang verhaal kort te maken (geloof me, er volgt nog veel meer hierover), ik wilde de trainingen die ik toch al met veel plezier deed intensiveren en mijn voeding verder aanpassen. Ik nam voedings- en trainingsdeskundigen in de arm die mij in twaalf maanden met behulp van schema’s klaarstomen voor mijn allereerste wedstrijd. Een wedstrijd die niet zo zeer tegen anderen is (uiteraard sta je niet alleen op het podium), maar een wedstrijd met jezelf. Zo zie ik het. Wat kan ik bereiken, wat kan mijn lichaam aan, hoe sterk ben ik en hoe ver ga ik komen. En misschien, heel misschien, creëer ik zo een stukje meer begrip voor de wereld die bodybuilding heet.

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Share on TumblrPin on PinterestEmail this to someone