Thoughts on Life: het draaideur-effect

Thoughts on Life: het draaideur-effect

Precies tegenover mijn huis in het oude centrum van Amsterdam staat een hotel. Niets bijzonders zou je denken en dat is het ook niet. Het is gewoon een hotel.

Het hotel heeft een draaideur als ingang, zo’n automatische. Deze begint met draaien zodra er iemand voor de deur gaat staan en stopt zodra er niemand meer in de buurt is. Zou je denken, want toen ik onlangs een tijdje uit het raam hing (het was Koningsdag en ik keek naar de menigte op straat) kwam ik er achter dat deze deur soms ook draait als er niemand is. 

Wat creepy zou kunnen zijn als je graag naar horrorfilms kijkt maar dat leek mij nu niet het geval.

Draaideur

Ik staarde een tijd naar de draaiende deur en bedacht me toen dat die elektrische draaideur eigenlijk ook een deel van ons leven is.

Hear me out.

Je hebt elektrische draaideuren die beginnen met draaien zodra jij aan komt lopen en jou direct toegang geven tot waar je wil zijn. Moeiteloos loop je naar binnen. 

Er zijn echter ook draaideuren die je handmatig moet duwen wil je ergens binnen komen. Die kosten dus meer kracht. 

Soms, als je te hard tegen een elektrische draaideur aanduwt omdat je wil dat het sneller gaat (wat vaak staat aangegeven ook he, ‘niet duwen’) dan stopt ‘ie juist. Dan blokkeert het systeem. 

Wachten

Een andere keer sta je een aantal seconden te wachten tot er voldoende ruimte is om in te stappen. Soms ben je alleen, soms samen. Soms lukt het niet om met z’n tweeën de draaideur in te stappen en ga jij eerst, of degene die bij jou is gaat eerst.

Weer een andere keer is de draaideur net op een punt dat je laat twijfelen; zal ik er nog inspringen of zal ik wachten tot er voldoende ruimte is? Soms waag je het er op en prop je jezelf net in die kleine ruimte die er nog is en soms wacht je geduldig tot de deur verder draait en je alle ruimte hebt.

Soms dringen er andere mensen voor, wanneer het druk is en iedereen tegelijkertijd naar binnen wil. Soms is de deur stuk, en moet je een zijdeur nemen, of omlopen.

Keuzes

Zie je wat ik bedoel? I know, het is redelijk filosofisch, maar die dag bedacht ik mij dat diezelfde draaideur staat voor sommige keuzes die wij dagelijks maken in ons leven. Keuzes die we moeten maken, keuzes die we willen maken en keuzes waar we niet onderuit kunnen.

Het mooie aan dit draaideur-effect is dat we altijd zélf een keuze hebben. Nee, niet op alle dingen die gebeuren; je hebt nu eenmaal geen grip op alle zaken in het leven en dat kan ook niet. Wel hebben we in de hand hoe we reageren op situaties, op gevoelens, op gedachten. Die draaideur draait toch wel door.

Of je wacht tot er voldoende ruimte is om in die draaideur te stappen naar waar jij heen wil, of je dit alleen doet, of samen, of je ongeduldig tegen de deur duwt omdat het te langzaam gaat of nog even wacht; de keuze is aan jou. Neem die tijd. Het is jouw leven. Remember that. 

Nood

Ik schrik op uit mijn gedachten door herrie bij diezelfde draaideur aan de overkant van de straat. Een verwarde man wordt tegen de grond gewerkt door twee mannen van de security. Geschreeuw, geduw, toestanders kijken toe en ik kijk uit het raam. Het blijft Amsterdam he. 

Twee politieagenten te paard komen de straat in gegaloppeerd, en al snel wordt de man in een andere politieauto afgevoerd. De rust keert terug en het feest op straat gaat door.

Ik sluit het raam en kijk nog even naar de overkant.
De deur stond stil. In geval van nood werkt deze niet.


Any thoughts? Laat ze hieronder achter in de comments! X