#NoGymtimidationHere #4

#NoGymtimidationHere #4

Eigenlijk wilde ik hier een blogje neertikken over mijn afgelopen weekend, die ik in – bijna serene – rust doorbracht in het schitterende Okura hotel in Amsterdam.

Ik wilde schrijven over dat een digital detox soms heel erg nodig is, tot ik bedacht dat ook dát onderwerp best heel goed past in de #NoGymtimidationHere serie. Want; iets met lief zijn voor jezelf.

Digital Detox 2.0

In de vorige blogs in deze #NoGymtimidationHere serie kon je lezen over het aanleren van meer zelfvertrouwen, self love en self care. Ik hoop erg dat je er tot nu toe wat aan hebt. Trust me, ik heb er zelf ook wat aan.

Misschien lijkt het alsof ik altijd alles onder controle heb in m’n leven. Althans, dat kan ik me voorstellen als je mijn Instagram ziet of mijn stories bekijkt. Altijd on the run, altijd bezig (ik hoor vaak, ‘jij zit ook nooit stil he’) en alles altijd in beweging. En dat is ook zo. Ik zit niet veel stil. Deels omdat ik dat fijn vind, maar deels ook omdat ik vaak heel veel ‘moet’ van mezelf.

En met een online coachingsteam van pak ‘ m beet 30 meiden (Team Fannetiek), een drukke website/blog, events en meetings hier en daar, een boek dat over precies een maand wordt gelanceerd en een hoofd dat nooit stil is, merkte ik de laatste tijd dat ik mezelf een beetje aan het voorbij lopen was.

Ik leek sneller moe, sneller geïrriteerd, had nergens echt zin in, belde snikkend m’n moeder op (dat ik dus zo moe was) en wilde vooral veel slapen. Niet echt handig als je genoeg (toffe) dingen te doen hebt, dus ik besloot een standje lager te gaan. Yup, ik legde mezelf strenge regels op. Meer rust, minder moeten, minder mails binnen een minuut beantwoorden, WhatsApp bekijk ik niet of nauwelijks en ik moest mij minder ‘zorgen’ maken om mijn dierbaren. Nog een valkuil namelijk; ik wil zo graag dat het goed gaat met iedereen die dichtbij mij staat. Iets met een groot verantwoordelijkheidsgevoel I guess.

Empty cup

Begrijp me niet verkeerd, dat wil ik nog steeds maar je kunt nu eenmaal niet voor iedereen zorgen. Je bent niet verantwoordelijk voor de keuzes van een ander, je kunt ze slechts helpen en steunen.

Vanochtend kwam ik toevallig de quote ‘you can’t pour from an empty cup’ tegen en dat is zo waar. Als je zelf niet ok bent, als je zelf niet fit of gezond bent, dan kun je anderen ook niet helpen. Dan kun je niet écht geven wat je hebt, en kun je je magic niet worken zoals je wel graag wil.

Ik ben blij dat ik naar mijn lichaam (en mind vooral) heb geluisterd, en direct maatregelen heb genomen. Een weekend (bijna) zonder telefoon, social media of mail deed me goed. Mijn hoofd klaarde op, ik voelde geen stress of pressure en zondagochtend zat ik aan een wellness ontbijt in de zon achter het raam van mijn kamer op de 20e verdieping van het Okura. Ik merkte voor het eerst sinds weken ook echt weer rust. Simpele kalmte.

ok, ja, hier moest echt een foto van worden gemaakt..

Raar is dat, hoe een change of scenery (ik bedoel, ik zat maar twee kilometer van mijn huis) en even alles laten voor wat het is, zo veel kan doen.

Je moet niks

Afijn, heel verhaal, maar mijn punt is dat je jezelf dit soort rust mag en móet (‘moet’) gunnen. Al is het maar een dagje weg zonder telefoon. Een wandeling in het bos of op het strand, alleen of met je bff of bf. Praten met elkaar, luisteren naar elkaar (of naar jezelf) en soms ook gewoon even niks hoeven zeggen.

In mijn (naaste) omgeving heb ik inmiddels een aantal mensen met een burnout of met klachten die neigen naar overspannenheid. Die mensen zijn allemaal rond de 30. Ik vind dat shocking en ik maak mij daarom zorgen. Om die personen ja, maar ook om het feit dat er zo veel jonge mensen, in de bloei van hun leven, uitvallen met een ‘uitgebrande geest’. Mensen die te lang te veel vergen van hun zelf. Te veel moeten, te veel doen, tot je simpelweg niets meer kunt.

Ik vind dat heftig maar ook heel herkenbaar in een tijd waarin we continue ‘aan’ staan. Waarin we de beste willen zijn in hetgeen wat we doen, en als we dat zijn, moet het nog beter.

Je moet niks. Althans, ik zou wel wat eten en drinken hier en daar, en slaap is ook fijn, maar dat stemmetje in je hoofd dat je van alles moet? Die moet d’r mond houden.

xoxo

Herkenbaar? Laat mij jouw story hieronder weten en let me know wat jij doet om écht tot rust te komen.