Word

Word

“Wat staat er nou op die slinger op je muur?”. Een van de meest gestelde vragen op Instagram iedere keer als ik een mirrorselfie plaats.

Well. Er staat ‘Love her, but leave her wild’. Een quote die ik ooit vond op het web, en yes I have zero shame in my sucker-for-quote game. Naast die slinger hangen of staan er nog – even tellen – zes lijsten met quotes in mijn slaapkamer.

That’s the thing about words. Ze kunnen je happy maken, ze kunnen je breken, ze kunnen hard zijn, verkeerd overkomen, je kunt er iemand zijn of haar dag mee maken, ze kunnen motiveren, inspireren, maar ze kunnen iemand ook minder happy maken, of ronduit verdrietig. En je kunt er lacherig over doen (heb je haar weer met d’r quotes), maar ik ga er heerlijk op. Tuurlijk, sommige quotes zijn te cheesy voor woorden (see what I did there), maar ik kan intens genieten van de Nederlandse en vaak ook Engelse of Franse taal. En van juiste grammatica. Een sucker voor woordgrapjes of -spelingen ben ik, en ik heb mad respect voor de mensen die zó snel en slim zijn met woorden dat ze ter plekke woordgrapjes kunnen maken.

Als ik mijn moeder moet geloven leerde ik snel praten en nog sneller lezen en schrijven, en sinds ik mijn pen kan vasthouden schrijf ik. Ik heb bewijsmateriaal ja; verhalen over koningen in verre landen, met daaronder leipe tekeningen zoals je van een driejarig kind mag verwachten. Voorlezen was m’n lievelingsmoment van de dag, en later verslond ik ieder boek wat ik voor mijn neus kreeg. Op mijn twaalfde bracht ik een eigen ‘tijdschrift’ uit (wat toen over paarden ging, want ook ik had een paardenfase), op mijn zeventiende won ik mijn eerste verhalenwedstrijd, en tien jaar later studeerde ik af in de journalistiek (ok, niet helemaal af, maar goed) en startte ik een blog. Woorden brachten me dus precies hier.

De tijdschriften over paarden maakten plaats voor literatuur over voeding en training. Voor romans. Chicklits. Magazines. Ik ben een groot fan van Arnon Grunberg, Saskia Noort, Herman Koch. Ik heb een boekenkast vol maar momenteel veel te weinig tijd om te lezen. Daarom houd ik het bij quotes. Twintig, misschien dertig woorden zo achter elkaar geplaatst dat het zinvol wordt. Voor ieder moment is er wel een quote. De ene is grappig, de ander is ontroerend. Weer een ander motiveert, en soms moet ik een quote drie keer lezen voor ‘ie doordringt. Hetzelfde geldt voor songteksten. Ik kan geen muziek luisteren zonder de tekst te horen. Zelfs de niet meest intelligente teksten die door mijn lievelings-hardstyle platen klinken, kunnen op het juiste moment veel doen. Die laatste drie minuten op de spinningbike terwijl ik hartstikke moe en kapot ben? Bij de eerste drie woorden van Parachutes (ToneShifterz) trap ik net even wat harder.

Soms kom ik een quote tegen on zhe Gram en zit ik voor ik het weet skindeep dertig accounts verder woorden te lurken. Sue me.

Dus! Wat een onwijs goed verhaal weer he? Maar goed. Iedereen zit op festivals vandaag en ik was quotes aan het lezen en bedacht me, dat nu ik weer in prep zit, ik (nog) meer waarde hecht aan lieve woorden, ontroerende zinnen of grappige berichten. Het zal de cardio wel zijn. Of de nagenoeg carbloze weken die ik momenteel heb.

Zin om een paar van mijn favoriete quotes te lezen? Ik zal er een aantal posten joe:

2016-07-29 21.52.34

2016-07-29 22.29.36
2016-07-25 08.47.41 2016-07-23 19.53.28 2016-07-21 23.52.57 2016-07-21 21.19.25 2016-07-21 10.18.15 2016-07-21 00.55.44 2016-07-20 09.07.40 2016-07-18 20.21.40 2016-07-18 07.15.34 2016-07-17 21.32.36 2016-07-17 11.11.15 2016-07-17 11.10.23 2016-07-17 11.09.31 2016-07-17 11.09.09 2016-07-17 08.36.37 2016-07-14 07.25.35 2016-07-13 23.13.18 2016-07-12 23.43.38 2016-07-10 18.08.16 2016-07-09 17.44.44 2016-07-09 17.41.24 2016-07-06 20.56.21 2016-07-05 18.39.25 Fear is a Liar dancing 1424325_603442213056774_1398670195_n

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Share on TumblrPin on PinterestEmail this to someone