FlexChallenge meeting 1: it's a wrap!

FlexChallenge meeting 1: it’s a wrap!

Toch wel een beetje zenuwachtig stond ik gistermorgen vroeg (lees: 7.00 uur) op. Half elf moest ik in Veldhoven zijn voor de eerste FlexChallenge meeting. En ook al is dat maar half uur rijden, je kunt ’s ochtends nooit tijd genoeg hebben. Ik in ieder geval niet. Ik drink graag koffie in een schemerige woonkamer terwijl de straten nog donker zijn en er slechts een paar die-hard hondeneigenaren over de stoep stiefelen. I like my coffee – dark in the morning.

Ik weet niet waarom ik zenuwachtig was. Een nieuwe groep mensen, een nieuwe uitdaging, een nieuwe omgeving. Alles bij elkaar zorgde in ieder geval voor kriebels in m’n buik. Gehuld in een baggy trainingsbroek, sportbh en hempje, en gewapend met een fles water, een banaan en een eiwitreep ging ik op weg. Ik voelde me een pro.

IMG_3652

Eenmaal in Veldhoven aangekomen druppelde de eerste deelnemers de winkel van MuscleTotaal al binnen. En ik dacht dat ik vroeg was. Tijdens deze eerste meeting mochten we zelf kiezen of we bij de intro van half elf, half een of half drie waren. Ik koos voor de eerste optie, ervan uitgaande dat het dan nog lekker rustig zou zijn. Guessed wrong! Al gauw stond de winkel vol met enthousiaste challengers en steeg de temperatuur naar tropische waarden.

Dit jaar doen er zo’n 130 man mee aan de FlexChallenge. Met de nadruk op man, want ik denk dat de verdeling 80-20 is. Vrouwen zoeken elkaar op, dus ik stond al snel met een clubje meiden te luisteren en te kijken naar de rest. Het was leuk om de gezichten in het echt te zien, nadat we elkaar alleen op Facebook (er is een heuse Flexchallenge-groep) hadden gesproken. Ik denk dat we het komende jaar nog best wel eens steun bij elkaar gaan zoeken, en kunnen gebruiken. Go ladies!

De winkel zelf is overigens een walhalla voor fitnessatleten en voor iedereen die ook maar een beetje serieus bezig is met trainen. Stellages vol bussen wheypoeder, potjes met supplementen, en dozen vol fatburners waar je ook keek. Aan de linkerkant van de shop een afdeling met sportkleding van bekende fitnessmerken (o.a. BetterBodies – mijn favoriet – maar dúúr!) en een kleine paskamer. Hier zouden later de foto’s (in sportbh) worden genomen.

BB

Na inschrijving hield Harry de Jong (eigenaar van de winkel en hoofdredacteur van Muscle & Fitness) een intropraatje. Hij legde uit wat we konden verwachten qua voedings- en trainingsschema’s – op z’n Harry’s. Een echte ex-bodybuilder en een niet-lullen-maar-poetsen-typje. Love it. De squats die op het trainingsschema staan zijn ass-to-the-grass squats en niets anders: “Pak die squat zo diep als je kan”, aldus Harry, “anders kun je net zo goed gaan vissen”. Een zenuwachtig gelach klinkt door de winkel. Het komende jaar wordt kei-, maar dan ook keihard werken. En dat is geen waarschuwing, maar een mededeling. “De eerste weken zijn gewoon kut”, zegt hij. Want we moeten wennen aan het voedingsschema, en we moeten leren om onze maaltijden te prepareren. Preppen. “Loop je op je werk met je bakje kip en rijst. Maar het went. Echt”.

Het moeilijkste van deze sport is overigens niet de voeding en zijn niet de trainingen. Nee, het moeilijkste wordt je omgeving. “Er zullen vrienden zijn die niet begrijpen waarom je niet mee gaat stappen. Er zullen familieleden zijn die zich afvragen waarom je dit doet in de trant van ‘je hebt toch al een goed lichaam’. Je partner zal je vragen of je nu alwéér naar de sportschool gaat. Laat je hier niet door tegenhouden”, aldus de ex-bodybuilder. “Vorig jaar hadden we overigens twee echtscheidingen tijdens de FlexChallenge”, lacht hij, “maar dat terzijde”.

IMG_3686

Ik luister naar zijn verhaal en denk aan mijn thuisfront. Degenen die mij echt kennen steunen mij enorm in deze uitdaging. En ook al weet ik zeker dat ze het niet allemaal begrijpen, ze doen wel hun best. Zelfs Lief eet netjes rijst met kip mee en traint – naast een drukke baan – minimaal drie dagen volle bak mee. Dus ook al wordt het een jaar van zwoegen en zweten en tranen van frustratie, met mijn omgeving zit het wel goed.

Na het intropraatje volgt het wegen, het meten en de foto’s. Omdat ik zelf natuurlijk al een tijdje bezig was, is de uitkomst geen verrassing en voel ik me ‘op m’n gemak’ als er foto’s worden gemaakt. Mijn vetpercentage is 19,5%. “Netjes”, zegt Harry. En ik knik. Dan pak ik een trainingsschema en dwing ik mezelf op weg naar buiten geen potje supplementen te kopen. Doorlopen An, je hebt genoeg.

Op de terugweg sms’t m’n moeder: “En, wat was je vetpercentage?”

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Share on TumblrPin on PinterestEmail this to someone