Dear Diary #1 - 8 weeks out

Dear Diary #1 – 8 weeks out

Yes, een nieuwe rubriek! Dit keer upclose & personal. Ik bedacht me namelijk dat ik jullie zo goed mogelijk wil laten zien hoe mijn laatste acht weken voor de wedstrijd er uit zien. Dus volgt er vanaf nu een wekelijkse Dear Diary inclusief foto’s en inclusief hoe ik me voel, wat ik denk en wat ik doe. Want om heel eerlijk te zijn, ik heb óok geen idee hoe de komende weken er uit gaan zien. Voor mij is het net zo nieuw als voor jullie. Dus, join me.

Het eerste probleem dient zich hier overigens meteen aan. Want wat moet ik vertellen? Het gaat goed. Ik voel me goed. Ben hier en daar wat hyper, en heel af en toe een beetje zenuwachtig. Maar niet heel erg. Ok ja wel, maar dat gevoel stop ik dan snel weer weg. Geen tijd voor.

Met nog acht weken op de klok denk ik vaak aan een jaar geleden. Eenmaal besloten mee te doen met de FlexCup heb ik me namelijk volledig op dit avontuur gestort. Als ook op deze blog en de online begeleiding. Mijn werk veranderde, mijn sportschool veranderde (of ik veranderde eigenlijk van sportschool), mijn omgeving veranderde en ik, ik veranderde ook.

Niet alleen lichamelijk (hoi gains), maar ook geestelijk. Ik leerde mezelf kennen, beter gezegd, ik kwam mezelf tegen. Gelukkig maar tien keer per dag. In het begin dan, nu niet meer. Maar zeven dagen per week trainen, werken, bloggen, eten en slapen maakt van iedere agendaloze idioot een zeer deskundige planner. Of het me een leuker mens maakte is denk ik niet altijd waar. Vaak heb ik voor mezelf moeten kiezen – en ook gekozen – en in bijna geen enkel geval heb ik daar spijt van. But that’s just reminiscing.

Afgelopen zomer veranderde ik van coach en dat is – als ik nu terug kijk – een van de betere beslissingen die ik dit jaar maakte. Ik ben officieel lid van niet-officieel Team Droog. Het brein achter dit team is Guy. Beter bekend als Guy Droog of @GuyDroog. Personal trainer, criticaster, realist en well, you fill in the blancs.

The Guy & me.

The Guy & me.


Hij zorgt ervoor dat ik dag in dag uit mijn grenzen op zoek en belangrijker nog, doorbreek. Als ik loop te miepen over ‘dat ik m’n benen niet vertrouw met die 85 kilo squat’ is zijn antwoord: ‘maar je hebt toch een squatrek? Als je het niet redt, dan heb je een vangnet’. Ja. Thanks. Maar hij heeft wel gelijk. Overigens is ‘ie er ook als ik een onzeker-en-ik-weet-het-allemaal-niet-meer-cry-moment heb. Bij deze, thanks Guy. De komende acht weken worden vast ook zwaar voor hem.

Naast trainen, werken, eten en slapen bereid ik me achter de schermen voor op de wedstrijd. Zo heb ik poseerschoenen besteld, poseer ik voor elke spiegel die ik tegen kom, ga ik vandaag mijn bikini uitzoeken bij een lovely lady die ‘m helemaal naar mijn wens gaat designen, heb ik het hotel geregeld waar ik het weekend van de wedstrijd verblijf (wat niet heel moeilijk was, aangezien de wedstrijd in dat hotel is), mijn lieve kapster opgetrommeld, make-up geregeld, en ook de tanning is gereserveerd. Nu lekker achterover leunen en wachten tot 6 december? Nope, gaat niet. Er moet nog veel gebeuren.

Ik zit inmiddels al een paar weken in een cutfase. Dit houdt in dat ik mijn vetpercentage langzaamaan ga verlagen, gewoon zwaar blijf trainen en – als het even kan – zo veel mogelijk spiermassa overhoud aan het eind van de rit. Heel moeilijk heb ik het niet met voeding, omdat ik mijn eigen macro’s invul. Per week krijg ik een bepaald aantal macro’s (dus de hoeveelheid vet, eiwit en koolhydraten (yes, carbs) in grammen) en die kan ik naar eigen inzicht inplannen. Liefst wel 80% gezonde voeding en 20% minder gezond. Nu kom ik van de klassieke broccoli-rijst-en kip bro’s vandaan, en is het zogeheten If It Fits Your Macro’s nog best wel eens lastig. Wat is er lastig aan vijf Oreo koekjes in je kwark inplannen hoor ik je zeggen? Geen idee. Zit gewoon tussen m’n oren. Dus bij mij is het 90% gezond en 10% minder gezond. Alhoewel. Er liggen pepernoten in de winkel. Ik zou eens moeten kijken hoeveel er in een dag passen.

Dus. Tja. Ik kan er niets anders van maken. Ik heb het nu nog niet mega moeilijk en zwaar. Lijkt me ook niet nodig. Dat er geen zes donuts in een dag passen, daar heb ik me bij neergelegd. Trainingen gaan goed, eten gaat goed, ik slaap goed (thanks for asking) en heb maar heel af en toe nachtmerries. Wat lastiger is, is het plannen van alle dingen die ook nog gebeuren. Een verjaardag, een lunch, dagjes weg. Ik wil me namelijk strikt aan zeven dagen per week trainen houden en train het liefst ‘s middags. Ik sta rond een uur of 07.30 uur op, werk tot een uur of 12.00 en vertrek dan richting de gym. Dan zit ik vaak ‘s middags nog wat te werken of ik draai spreekuren in (weer een andere) gym. Tussendoor maak ik selfies, moet ik m’n havermout op de foto zetten, nieuwe sportkleding aanschaffen en update ik zo vaak mogelijk deze blog. Veel ruimte voor andere spontane dingen is er niet, but hey, that’s ok. Maar sorry als ik je nog niet heb teruggebeld.

Overigens ga ik nu mijn administratie doen. Dat heb ik gisteren aan mijn accountant beloofd. FML.

O ja! Heb je nou vragen of opmerkingen, of wil je per se iets terug zien in Dear Diary? Stuur dan even een mailtje naar info@fannetiek.nl

X