Flexchallenge meeting IV: BAM!

Flexchallenge meeting IV: BAM!

Afgelopen zaterdag was het weer zo ver! De vierde FlexChallenge stond op het program. Dat betekent vroeg op, samen met de opgaande zon een kopje koffie drinken, en uiteraard een bakje baked oats te eten. Mijn nieuwe verslaving.

Eenmaal in de auto slaan meestal de zenuwen toe. Ook dit keer. Ik had namelijk helemaal niet zo’n goed gevoel over de resultaten deze maand. Ik weet niet waarom. Als ik naar mijn foto’s kijk of een blik in de spiegel werp denk ik dat het de goede kant op gaat met mijn spiermassa. Maar elke keer als ik op de weegschaal stond, was ik weer wat gewicht verloren. Heel tegenstrijdig dus. Trainingen gingen wel heel goed deze maand. Ik hou van het schema wat we nu hebben, puur gericht op massa. Lekker knallen. Iets met beast en mode.

Koffie. What else?

Koffie. What else?

Ook vandaag houdt Harry een kort praatje. We gaan de laatste maand in waarin de huidige eetschema’s worden aangehouden. Na deze maand kan het zijn dat er wordt besloten bepaalde voedingsmiddelen (brood of zuivel) te schrappen. Geheel afhankelijk van de resultaten. Ik denk aan mijn bakjes kwark met banaan. Ik hoop niet dat ze die ‘van me af nemen’, I enjoy that shit you know.

Verder heeft hij het over de resultaten van de FlexChallengers die hier en daarbij voorbij schieten op Facebook. De een heeft al flinke sprongen gemaakt, een ander wat minder. ‘Laat je hierdoor niet ontmoedigen jongens, het gaat om het eindresultaat’. Klopt. En toch voel ik de spanning toenemen. Ik denk aan de foto van mijn rug die ik laatst op mijn Facebookpagina zette. ‘Een stukje progressie’ zette ik er bij. En niet veel later had ik mijn eerste officiële ‘haters-reactie’ binnen. ‘Walgelijk’ stond er onder. Ik kon niet anders dan glimlachen.

Even een ab-check. Yup. Ze zijn er nog.

Even een ab-check. Yup. Ze zijn er nog.

Terug naar Veldhoven. Harry legt het nieuwe trainingsschema uit. Supersetjes. Bam! Knallen dus! ‘En als er iemand boos naar je kijkt omdat je twee apparaten of bankjes bezet houdt, dan mag je best een halter die kant op gooien’. Mocht iemand de komende tijd dus een halter naar zijn of haar hoofd geslingerd krijgen, wij hebben hiervoor toestemming van Harry. Dus dat.

En dan het moment van de waarheid. Meten en wegen. Wegen doe ik op de dag van de FlexChallenge vaak zelf (thuis) en vanochtend gaf ‘ie 72,3 kg aan. Een halve kilo minder dan vorige maand. En dat dus met de hoeveelheden die ik eet. Waarschijnlijk zit mijn stofwisseling in een achtbaan ofzo, ik weet het niet. Dan het vetpercentage. Spanning. Sensatie. Help. Please laat het minder zijn, please laat het minder zijn, please laat het…. ‘17,4%’.
‘Gaat goed he?’, zegt Harry. Uhm. Ik moet even omschakelen.
‘Uh ja’, geloof het wel’,  zeg ik.
‘YAY’ is wat ik dacht.

Met een dosis zelfvertrouwen en nieuwe motivatie reed ik terug naar huis. Back to work!