Processed with VSCO with a2 preset

FitGirl: het stomste woord?

Ik schreef een open brief aan de Dikke Van Dale in hun zoektocht naar het stomste woord.


Geachte heer Van Dale,

‘Hee Dikke’ wilde ik zeggen. Maar dat klinkt zo naar.

Sorry dat ik u stoor in uw dagelijkse bezigheden, maar ik wil graag een woord toevoegen aan uw lijst van stomste woorden in onze Nederlandse taal. Nu weet ik helemaal niet of er nog plek is op de lijst naast ‘selfie’, ‘papadag’ en ‘me’ (‘me jas’ – facepalm), maar ik probeer het toch.

Het gaat om het woord ‘Fitgirl’.

U vraagt zich nu als eerste waarschijnlijk af wat een Fitgirl is. Ik ook.

De laatste tijd lijkt er wat onduidelijkheid te ontstaan omtrent het woord. Het is naar mijn mening soms meer een scheldwoord dan een positief en bemoedigend woord. Wat het ooit wel was, begrijpt u.

Laat me uitleggen waar ‘Fitgirl’ mijns inziens voor staat. Of stond.

Een Fitgirl is een jonge, fitte meid, in de bloei van haar leven. Oud genoeg om haar eigen keuzes te maken, jong genoeg om gek te doen op feestjes. Ze verdient haar eigen geld, waarmee ze nieuwe sneakers koopt, haar sportschoolabonnement mee betaalt en Tony’s Chocolonely chocoladerepen. En die post op haar Instagram. Waar in haar username gebruikelijk de woorden ‘fit’, ‘healthy’ of ‘fitness’ staan.

Sommige fitgirls komen net kijken, hebben honderd volgers en zitten nog in de havermoutfase. Ze posten kekke bakjes havermout en trainen lekker in de gym. In het krachthonk. Dat wel, en dat is positief. Ziet u, de dames van tegenwoordig trainen ook met halters. De tijd van de treadmill is passé. Gelukkig.

Dan zijn er de social influencers. Of fitfluencers, wat u wil. De dames die al even meedraaien in de Nederlandse fittieworld en duizenden, zo niet tienduizenden, volgers iedere dag vermaken met hun selfies, bekers koffie, biceps en billen. De een doet dat om 7 uur ’s ochtends, een ander doet dat wat later. De ene fitgirl is nu eenmaal de andere niet.
Wat telt meneer Van Dale, is dat iedereen zich er goed bij lijkt te voelen. We liken het in ieder geval wel en masse. Ik ook. En ik ben dan ook groot voorstander van alle dames die zich het label ‘fitgirl’ hebben aangemeten. Samen staan we sterk toch? Zou u denken.

Waar wij dames vroeger linea recta werden doorgestuurd naar de crosstrainer, willen we nu een uitgebreid trainingsschema. We willen smijten met ijzer. We willen onze biceps laten opbollen en we willen hier foto’s van. We willen cheatmeals. Of cheatweeks in het ergste geval, en we willen een stem. ‘Strong is the new skinny’ staat er op onze shirts. En dat is positief. Vind ik.

Wat ik minder tof vind, is dat er – zoals bij zo veel hypes gebeurt – ook een groep is die doorslaat in de fitgirlscene. Waar voorheen de pro-ana websites een big thing waren (of dus niet), interpreteren sommige ‘fitgirls’ de fitte lifestyle als angst voor ongezonde voeding en zakt hun vetpercentage vervaarlijk. ‘Orthorexia’ is niet vreemd in onze wereld, staat dat woord eigenlijk in uw boek?
Maar dat is niet waar de échte fitgirl zich mee identificeert. Hoop ik. Zo wel, dan wil ik niet zo genoemd worden, en begrijp ik de vieze nasmaak die het woord het aan sommige van ons vandaag de dag geeft.

Of we nu willen of niet, we kunnen niet meer om de fitgirl heen. Ze is overal. In de gym, in het krachthonk, in de dichtstbijzijnde koffiebar of ze rent rondjes in het park. En ik juich.

Ik juich om iedere fitgirl die zich ‘fit’girl is gaan noemen, omdat ze zich geïnspireerd en gemotiveerd voelde door al die stómme bakjes havermout, eiwitrepen en awesome selfies om 7 uur ’s ochtends. Of net wat later.

Ik juich het community gevoel wat het woord naar mijn idee heeft gecreëerd toe. Iedere dag opnieuw.

Ik juich verdorie om iedere fitgirl die de groepsles uitstapte en haar eerste stappen in het krachthonk zette. Ik juich om iedere fitgirl waarbij het trainen zo goed ging, dat ze besloot een coach in de arm te nemen en onder begeleiding mee te doen aan een fitnesswedstrijd. Als zo’n doel haar nog gelukkiger maakte, dan hell yes, you go (fit)girl.

Meneer Van Dale, u weet dat overal waar ‘te’ voor staat, vaak te veel is. Of ‘me’, als we het hebben over een selfie. En dat geldt ook voor de fitgirl.

Daarom stem ik vóór om het woord op de lijst van stomste woorden te zetten. Het is te onduidelijk.

Er is niet één type fitgirl snapt u wel. Er zijn fitgirls met of zonder selfies, met of zonder havermout, fitgirls die twee dagen trainen, of drie, vier, vijf, die meedoen aan wedstrijden, of die liever een marathon lopen. Laat ze.

Dé fitgirl bestaat niet. Dat geloof ik niet. Ik denk, dat een fitgirl net zo fit is als zij zelf graag wil zijn. Zonder de veroordeling van anderen die er klaarblijkelijk niet klaar voor zijn, er simpelweg geen zin (meer) in hebben, of die het totaal niet interesseert. En ook dat is prima.

Laat u het me weten, als u het woord op de lijst hebt gezet? Kan iedereen weer verder.

Joe!

2016-07-14 18.53.54

Met vriendelijk groet,
Anne – Fitgirl Fannetiek – Haakmeester

 

Pic header by Kenneth Nwosu